กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“แค่โจ๊กนิดเดียวทำเป็นเกรงอกเกรงใจไปได้ ฉันให้เด็ก ไม่ได้ให้นาย!”
เป้าลี่เสียเดินเข้ามาใกล้ มองชามสีขาวโพลนที่เต็มไปด้วยข้าวขัดขาว จะรับไว้ได้อย่างไร “แบบนั้นได้ยังไง มีแต่ข้าวขัดขาว เธอเก็บไว้กินเองเถอะ!”
เจียงชิงฉือดึงมือเธอที่ตั้งท่าจะควักแย่งจากเด็กสาวออกมา “อา ถ้าจะพูดกับฉันแบบนี้ เดี๋ยวนี้ฉันจะเอาผักที่อานำมาส่งคืนไปให้หมดเลย!”
เธอทำท่าแกล้งโกรธจะเดินไปหยิบผัก เป้าลี่เสียทั้งขำทั้งขันรีบเข้าไปห้ามไว้ “ได้ ๆ พูดสู้เธอไม่ได้จริง ๆ เลย”