กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เรื่องแค่นี้จะลำบากอะไรกันล่ะ พอดีฉันก็ไม่มีธุระอะไร พาเธอไปส่งก็สิ้นเรื่องแล้ว” ฉู่หงเยี่ยนหันหลังปิดประตูดังปัง แล้วเดินเข้ามาหาเจียงชิงฉือ “ไปกันเถอะ เธอยังไม่คุ้นกับหมู่บ้านเราใช่ไหมล่ะ พอดีเลย ฉันจะพาเธอเดินดูรอบ ๆ เสียหน่อย”
เจียงชิงฉือตกใจกับท่าทางกระตือรือร้นเช่นนี้ของเธอ อึ้งไปครู่หนึ่งจนตั้งตัวไม่ทัน ได้แต่อึกอักพูดว่า “จะดีหรือคะ แบบนี้จะรบกวนคุณเกินไปไหมคะ”
ฉู่หงเยี่ยนแสร้งทำเป็นโกรธแล้วโบกมือ “คนบ้านใกล้เรือนเคียงกันทั้งนั้น ช่วยเหลือกันก็เป็นเรื่องสมควร สหายเจียงอยู่ที่นี่ไปนาน ๆ เดี๋ยวก็รู้เอง” ฉู่หงเยี่ยนยิ้มพลางคล้องแขนเจียงชิงฉือ
คุณพระช่วย ฐานะทางบ้านต้องดีขนาดไหนกัน ถึงได้เลี้ยงดูลูกสาวให้อวบอิ่มมีวาสนาได้ถึงเพียงนี้