ตอนที่ 63 พักเรือนรับรอง

ผ่านไปครู่หนึ่ง รถไฟเริ่มเทียบชานชาลา ผู้คนด้านหลังบางคนยืนไม่มั่นคง ร่างกายโอนเอนวูบวาบอย่างห้ามไม่อยู่

ลู่เจิงหมิงหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณแวบหนึ่ง เมื่อเห็นเจียงชิงฉือยืนอยู่อย่างปลอดภัย ถึงได้ละสายตากลับมา

หลังจากประตูรถจอดสนิท พนักงานรถไฟก็เดินมาเปิดประตู พร้อมวางแผ่นเหล็กสำหรับเหยียบลงอย่างเรียบร้อย “คนลงก่อนคนขึ้นนะ อย่ารีบร้อน อย่าใจร้อน เดี๋ยวจะเหยียบพลาด!”

“บอกแล้วว่าอย่าเบียด จะรีบไปไหนกัน รีบไปกลับมาเกิดหรือไง!”

เสียงร้องอุทานและคำรามแหบพร่าของพนักงานรถไฟดังขึ้น คนรอบข้างถึงค่อยชะลอความเร็วลง

เจียงชิงฉือมองแผ่นหลังของลู่เจิงหมิง คอยเดินตามหลังเขาอยู่สามถึงห้าก้าวตลอดเวลา