เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คนที่เอ่ยปากเป็นป้าวัยกลางคน สวมเสื้อเชิ้ตลายดอก กำลังคุยสัพเพเหระกับหญิงสาวข้างกายที่สวมเสื้อผ้าฝ้ายสีน้ำเงิน
ทั้งสองคนอยู่ตู้รถไฟอื่น ตอนที่เกิดเรื่องวุ่นวายเมื่อครู่ก็พลอยตามมามุงดูเรื่องสนุกกับเขาด้วย
ผู้หญิงที่สวมเสื้อผ้าสีน้ำเงินชื่อหลิวอวี่เสีย ส่วนอีกคนก็คือลวี่เสี่ยวหรงลูกสาวของเธอ
ลวี่เสี่ยวหรงเอ่ยผสมโรงว่า “จริงด้วย หน้าตาก็อัปลักษณ์ปานนั้นยังจะมาทำตัวเด่นสะดุดตา ทำเหมือนตัวเองเก่งนักหนาหรือไง”
หลิวอวี่เสียเบะปาก “แกดูสภาพหน้าตาเธอสิ ถ้าไม่ทำแบบนั้น ใครเขาจะแลเธอกันล่ะ”
พอทั้งคู่พูดจบ ต่างก็เอามือปิดปากหัวเราะคิกคักขึ้นมาพร้อมกัน
เจียงชิงฉือยืนอยู่ด้านในห้องสุขา เมื่อเปิดประตูออก สายตาของเธอกลับไร้ซึ่งความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
ตอนนี้เธอเหนื่อยล้าจนแทบทนไม่ไหว แม้แต่จะเอ่ยปากพูดสักคำก็ยังไม่อยาก