ตอนที่ 30 หอมจัง

เจียงชิงฉือเดินเข้าไปกอดหลินซิ่วเหลียนพลางพูดว่า “น้าหลิน มีน้าอยู่ด้วยดีจังเลยค่ะ เมื่อก่อนงานพวกนี้ฉันต้องทำคนเดียวหมดเลย” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ ฟังแล้วชวนให้รู้สึกสงสารจับใจเป็นพิเศษ

หลินซิ่วเหลียนกอดตอบเธอด้วยความสงสาร โดยไม่ทันสังเกตเลยแม้แต่น้อยว่าเจียงชิงฉือได้ฉีดบางอย่างลงบนเส้นผมและเสื้อผ้าของเธออีกครั้ง

หลังจากสองคนกอดคลอเคลียกันอยู่ครู่หนึ่ง เจียงชิงฉือก็ปาดน้ำตาแล้วพูดขึ้นว่า “น้าหลินคะ บ่ายวันนี้ฉันไม่ได้นอนกลางวันเลยง่วงนิดหน่อย ตรงนี้ต้องรบกวนน้าแล้วนะคะ!”

“เธอวางใจไปนอนเถอะจ้ะ ตรงนี้ยกให้ฉันจัดการเอง!”