ตอนที่ 23 คำร้องขอสมรส

“น้าหลินคะ น้าต้มน้ำร้อนไม่ง่ายเลย เดี๋ยวฉันค่อยล้างทีหลังก็ได้ค่ะ น้ายกน้ำร้อนนี้ไปให้พ่อฉันก่อนเถอะค่ะ!”

ยุคสมัยนี้น้ำร้อนที่จะใช้ล้างหน้าแปรงฟันล้วนต้องใช้หม้อต้มทีละหม้อ ๆ ทั้งนั้น

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงชิงฉือ หลินซิ่วเหลียนก็เหน็บปอยผมไปไว้หลังใบหูด้วยความขวยเขินอยู่บ้าง

ความจริงน้ำร้อนหนึ่งหม้อ เธอเทแบ่งเป็นสองกะละมัง เดิมทีเธอตั้งใจว่าพอยกไปให้เจียงชิงฉือเสร็จ ก็จะยกน้ำร้อนในอีกกะละมังไปให้พี่เทียนหมิน

ใครจะไปคิดว่าเจียงชิงฉือจะใส่ใจเธอถึงขนาดนี้

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ในเมืองใช้ถ่านก้อนต้มน้ำได้เร็ว เธอรีบล้างก่อนเถอะ ล้างเสร็จก็วางกะละมังไว้ตรงนี้ เดี๋ยวพอน้าต้มน้ำยกไปให้พ่อของเธอแล้วค่อยมาช่วยเธอเทน้ำทิ้งนะ!”