ตอนที่ 19 กับข้าวที่ทำเสร็จแล้ว

ลู่เสวี่ยหลานโกรธจนตาแทบพ่นไฟ ทว่ากลับพูดอะไรไม่ได้สักคำ หากตนเองโมโหแล้วมาคอยอธิบายอยู่ตรงนี้ นั่นไม่เท่ากับยิ่งเป็นการยืนยันคำพูดของพวกหล่อนเมื่อครู่นี้ทางอ้อมหรอกหรือ

“เดิมทีก็ไม่มีเรื่องอะไรเลยค่ะ เป็นเพราะเทียนหมินเขาเป็นห่วงฉันมากเกินไปเท่านั้นเอง!”

คนพูดพยักหน้าส่ง ๆ ไปที ขอเพียงนึกขึ้นได้ว่าลู่เสวี่ยหลานเป็นคนประเภทหน้าไหว้หลังหลอกแบบนั้น ปรมาจารย์ก็ไม่อยากจะสุงสิงกับเธอสักเท่าไรแล้ว

ใครจะไปรู้ว่าลับหลังแล้วเธอเอาพวกหล่อนไปพูดว่าอย่างไรบ้างล่ะ

พอยืมคนพวกนั้นเดินจากไป ลู่เสวี่ยหลานก็โกรธจนกระทืบเท้าอยู่กับที่ “เทียนหมิน คุณต้องเชื่อฉันนะ ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นจริง ๆ รูปร่างของเธอตัวใหญ่ขนาดนั้น เสื้อตัวเดียวของเธอคนเดียวก็พอจะตัดเสื้อผ้าให้เราสามคนพ่อแม่ลูกแล้วค่ะ”