เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 267 มอบกาลเวลาให้กับอารยธรรมและการอพยพครั้งใหญ่แห่งมารีนฟอร์ด
นับตั้งแต่ยุคก่อน สามคนที่สมัยหนุ่มสาวเคยเข้าร่วมกองทัพเรือพร้อมกันในฐานะรุ่นเดียวกัน และร่วมกันจับกุมโจรสลัดในท้องทะเลมานานหลายทศวรรษ ต่างก็เข้าใจความคิดของกันและกันเป็นอย่างดี
เปรียบเสมือนตอนที่เซ็นโงคุรู้ถึงการมีอยู่ของสายเลือดโรเจอร์ แต่ก็ไม่ได้รีบรุดบุกไปที่หมู่บ้านฟูชาแห่งทะเลตะวันออกทันที ทั้งยังไม่ได้ซักถามเหตุผลจากการ์ปแต่อย่างใด
สำหรับการตัดสินใจของคู่หูคนนี้ เขาย่อมรู้ดีว่าเหตุผลคืออะไร
ส่วนคำว่าเหนื่อยหน่อยนะที่เซ็นโงคุเอ่ยออกมาในตอนนี้ การ์ปกับสึรุก็ย่อมเข้าใจดีเช่นกัน
หากกองทัพปฏิวัติพ่ายแพ้ พวกเขาจะฝากอนาคตของกองทัพเรือไว้กับคนเหล่านี้ เพื่อรักษาสภาพปัจจุบันของท้องทะเลเอาไว้ และปล่อยให้ผู้คนบางส่วนยังคงมีชีวิตรอดต่อไปได้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
เสียงหัวเราะดังลั่นของการ์ปพลันดังขึ้น ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า “สงครามเปิดฉากขึ้นแล้ว ต่อให้เป็นโจรสลัดก็ไม่มีทางให้ราชาของตนเองออกโรงก่อนหรอก ชายคลุมคนนั้นก็เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่งเท่านั้น จะเอาไปเทียบกับร็อกส์เมื่อยี่สิบแปดปีก่อนได้อย่างไรกันล่ะ”
สึรุกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นกันว่า “ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน จอมพลย่อมต้องคุมเชิงอยู่แนวหลังอย่างแน่นอน ส่วนชายคลุมคนนั้น... รูปแบบความร้อนระดับนั้นคงรักษาระยะเวลาไว้ได้แค่สองถึงสามวินาทีเท่านั้น ฉันกับการ์ปจะหาวิธีสกัดกั้นเขาไว้เอง”