เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 249 บังไค: สุริยันสีชาด
แสงแดดที่เจิดจ้าทำให้เควินลืมตาขึ้น
ทว่าหลังจากสายตาปรับเข้าที่ เขากลับพบว่าตนเองอยู่เหนือชั้นเมฆ แสงแดดที่แผ่ไออุ่นอยู่ด้านข้าง... ดวงอาทิตย์งั้นหรือ
ร่างกายร่วงหล่นลงมาอย่างกะทันหัน หลังทะลุผ่านชั้นเมฆ สิ่งที่สะท้อนเข้าสู่สายตาคือเกาะขนาดใหญ่มาก
มองภาพรวมจากการร่วงหล่นลงมาจากที่สูง เกาะเบื้องล่างต่อให้เปรียบเทียบกับอาณาจักรอลาบาสตาก็ยังใหญ่กว่ามาก เรียกได้ว่าไม่ใช่เกาะอีกต่อไป เรียกว่าทวีปย่อมเหมาะสมกว่า
เควินพุ่งผ่านกลางอากาศด้วยความเร็วไม่มากนัก ทำให้ทิวทัศน์ของเมืองแต่ละแห่งเบื้องล่างถูกมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ตึกสูงระฟ้าที่ผุดขึ้นจากพื้น รถไฟลอยฟ้า ฝูงชนที่ส่งเสียงหัวเราะด้วยความรื่นเริง...
ที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดในความทรงจำ เพราะระดับเทคโนโลยีสูงกว่าโลกในความทรงจำเสียด้วยซ้ำ
“ที่นี่คือที่ไหน”