0214

⬢⬢⬢

ตอนที่ 214 โดราเกอร์: ฉันจะอยู่ต่อ และฉันจะตาย [คุกเข่า

ตอนที่ 214 ดราก้อน: ฉันจะอยู่ต่อ และฉันจะตาย [คุกเข่าขอร้องตั๋วเดือน ปัง ปัง ปัง]

“ไม่มีใครเกิดมาเป็นทาส ก่อนหน้านี้พวกคุณต่างก็มีประเทศของตัวเอง มีคน ญี่ปุ่น ของตัวเอง มีชีวิตของตัวเองไม่ใช่หรือไง”

เสียงของเบโล เบ็ตตีดังขึ้นอีกครั้ง: “หยิบอาวุธขึ้นมาแล้วลุกขึ้นสู้! คนพวกนั้นที่กดขี่พวกคุณ จงเอาความเจ็บปวดที่พวกเขาเคยกระทำต่อพวกคุณในอดีต คืนสนองกลับไปซะ!”

สิ้นเสียงพูด ทุกคนที่หยิบอาวุธขึ้นมาแล้วต่างมองไปยังชายที่กำลังตวัดค้อนเหล็กไม่หยุดตรงหน้า

ในเวลานั้นผู้คุมที่ปกติราวกับผู้พิพากษาแห่งโชคชะตาได้กลายเป็นสภาพเละไม่เป็นชิ้นดี บริเวณเหนือคอขึ้นไปมีแต่สีแดงและขาวปะปนกัน และไร้ซึ่งลมหายใจไปนานแล้ว

ทว่าค้อนเหล็กที่เหวี่ยงลงไปก็ยังคงไม่หยุดลง แม้ว่ากะโหลกศีรษะจะกลายเป็นเศษผงไปแล้ว และแรงสะท้อนจากการที่ค้อนทุบลงบนหินสีเขียวของสะพานทำให้ร่องง่ามมือแตกละเอียด ชายคนนั้นก็ยังคงทำราวกับคนเสียสติ

“อึก”

กลืนน้ำลายลงคอ คนแรกก็ก้าวออกมาข้างหน้า