เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 ชินเบผู้มีแนวคิดและความเข้าใจ
แม้ว่าบางครั้งเพราะความทรงจำเกี่ยวกับตัวละครเหล่านั้น จึงทำให้ยื่นมือเข้าช่วยเหลืออย่างซันจิหรือรูจ และด้วยศักยภาพของทราฟัลการ์ ลอว์ จึงมอบผลโอเปะโอเปะให้เขา พร้อมทั้งอธิบายถึงอันตรายที่ซ่อนอยู่
ทว่าเจตจำนงอันแน่วแน่ในการเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้มาโดยตลอด ก็ทำให้เควินไม่พาล A ใส่ผู้อื่นจากความโกรธเกรี้ยวในชาติก่อนตามความทรงจำ
อย่างเช่นอารอนที่อยู่ตรงหน้า หรือแม้แต่จินเบที่เคยลงมือใส่ตนเองก่อนหน้านี้เช่นกัน
การจะทำให้โลกใบนี้กลายเป็นอย่างที่ตนเองวาดฝันไว้ กำลังย่อมเป็นสิ่ง
⬢⬢⬢ ที่ขาดไม่ได้ ทว่ากำลังก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
ยอมรับว่าต่อให้บันดาลโทสะฆ่ามนุษย์เงือกที่ล้อมรอบตนอยู่จนหมด หรือหักแขนหักขาพวกมัน แม้แต่จะโยนทิ้งไว้ที่ทางเข้าวังริวงู เนปจูนก็ไม่มีปัญญาทำอะไรเขาได้อยู่ดี
แต่หากทำเช่นนั้น เจตจำนงที่แน่วแน่มาโดยตลอดก็จะกลายเป็นเรื่องตลกขบขัน
มนุษย์เงือกเกลียดชังมนุษย์ มนุษย์ธรรมดากลัวมนุษย์เงือก กองล่าทาสคอยจับกุมมนุษย์เงือก ความดีความชั่วเหล่านี้แท้จริงแล้วหากมองผ่านมุมมองค่านิยมทางความคิดยุคสมัยหนึ่ง ความดีและความชั่วนั้นกระจ่างแจ้งและเรียบง่ายยิ่งนัก