0162

⬢⬢⬢

ตอนที่ 162 โบรุซาลิโน่ผู้พยายาม

สมัยที่เซ็นโตมารุยังเด็ก เขาเกือบอดตายเพราะไม่มีอาหารและในที่สุดก็ได้รับการเลี้ยงดูจากเบกาพังก์ แม้จะไม่ใช่พ่อบุญธรรมแต่ก็มีบุญคุณล้นพ้น

ทว่าตั้งแต่เบกาพังก์หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน เซ็นโตมารุที่เข้าร่วมกองกำลังป้องกันวิทยาศาสตร์แล้วก็ไม่เคยล้มเลิกการตามหาเลย และแน่นอนว่ารัฐบาลโลกเองก็ไม่ได้ละทิ้งเช่นกัน

หากไม่มีการเปรียบเทียบย่อมมองไม่เห็นความต่าง หลังปฏิบัติการทะเลเหนือวินสโมค จัดจ์มาอยู่ที่นี่ได้หลายปีแล้ว แต่ความคืบหน้าของโครงการยังคงเชื่องช้า ผลลัพธ์ก็คือรูปแบบเดิม ๆ ของเจอร์มานั่นเอง

“ซู้ด……”

โบรุซาลิโน่กลืนเส้นบะหมี่คำสุดท้ายลงคอ “ไม่ต้องห่วงหรอก เจ้าบ้านั่นตอนนี้อาจจะใช้ชีวิตสุขสบายกว่าเธอและฉันเสียอีก แค่หายตัวไปเท่านั้น ด้วยหัวขนาดมหึมาของเขา ไม่ว่าใครก็ต้องไถ่ถามถึงแน่”

“พอเอ่ยถาม เบกาพังก์! ชื่อนี้เป็นตัวแทนของอะไรกัน เมื่อไม่กี่ปีก่อนถูกร่ำลือออกไปไม่น้อย เทคโนโลยีที่ทำให้เรือรบสามารถข้ามคาล์มเบลต์ได้นั้นโด่งดังมากเชียวล่ะ”

เซ็นโตมารุแค่นเสียงฮึ “หากถูกโจรสลัดชั่วร้ายจับตัวไป ตาแก่ท่านยังจะทำตัวสบายใจเฉิบได้อยู่อีกหรือ”

โบรุซาลิโน่ลุกขึ้นยืนแล้วบิดขี้เกียจ “ใครจะรู้ล่ะ ชีวิตนี้วันต่อวัน หากมีภารกิจฉันก็ยังต้องจากไปอยู่ดี”