0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ความหวาดกลัวของแชงคส์

ในเขตน่านน้ำอีสต์บลู เรือโจรสลัดเสาเดียวลำหนึ่งกำลังแล่นอยู่ ธงโจรสลัดที่โบกสะบัดมีดาบตะวันตกสองเล่มไขว้กันอยู่ด้านหลังหัวกะโหลก และดวงตาซ้ายของหัวกะโหลกมีรอยข่วนสามรอย

“แข็งแกร่งมากเลยนะ เบน เบ็คแมน”

เรือโจรสลัดเข้าใกล้หมู่บ้านฟูชาแล้ว แต่สายตาของแชงคส์กลับมองไปยังก้อนเมฆเหนือระดับน้ำทะเลในระยะไกล

ยาซปที่เพิ่งเข้าร่วมก่อนหน้านี้มองตามไปเช่นกัน เอ่ยถามอย่างสงสัยว่า “หมายความว่ายังไงครับกัปตัน… นั่นคือสิ่งที่มนุษย์ทำได้งั้นเหรอ”

เบน เบ็คแมนตบไหล่ของยาซปเบา ๆ “ท้องทะเลแห่งนี้กว้างใหญ่มากนะ มือปืนซุ่มยิงหน้าใหม่ ดังนั้นถ้าแกยังเอาแต่วัน ๆ อยู่ในอีสต์บลู ไม่มีทางได้เห็นเรื่องแบบนี้หรอก”

ยาซปส่งเสียงฮึในลำคอแล้วตอบกลับว่า “งั้นไอ้เจ้าตัวประหลาดที่เก่งขนาดนั้น มันก็ปรากฏตัวขึ้นในอีสต์บลูเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แต่ก็น่าตื่นเต้นชะมัดเลยนะที่พลังของปัจเจกบุคคลสามารถเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศได้ถึงเพียงนี้”

แชงคส์มองไปยังต้นหนที่กำลังถือท้ายเรือ ยังไม่ทันอ้าปาก เบน เบ็คแมนก็เข้าใจความหมายของกัปตันตัวเองทันที

“พวกเรามีเด็กอยู่บนเรือนะแชงคส์ ตามแผนเดิมคือจะไปที่หมู่บ้านฟูชาบนเกาะดอว์นต่างหากล่ะ”