0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ผู้รอดชีวิตแห่งเฟรวันซ์

จากไปงั้นหรือ

ลอว์มองไปยังชายตรงหน้าที่ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านความลึกลับและความน่าสงสัยออกมา ทั่วร่างของเขาตึงเกร็งไปหมดแล้ว พร้อมจะหมุนตัวอุ้มพน้องสาวหนีไปจากที่นี่ได้ทุกเมื่อ

วิ่งสิ!

เพิ่งจะตัดสินใจได้ เสี้ยววินาทีต่อมาก็หมุนตัวกลับทันที อุ้มลามี่น้อยวิ่งตรงไปยังหัวมุมถนนแคบ ๆ

ทว่าหนึ่งนาทีต่อมา ลอว์ที่เห็นเงาร่างตรงทางแยกข้างหน้าก็รีบหยุดฝีเท้าทันที หมุนตัววิ่งกลับไปทางด้านหลังอีกครั้ง

ด้วยเหตุนี้เพียงแค่เวลาห้านาที ภายใต้การวิ่งตะบึงอย่างสุดกำลังทำให้ลอว์ในวัยเพียงเก้าขวบหอบหายใจรัว ภายในลำคอสัมได้ถึงรสชาติหวานปร่าของเลือดแล้วด้วยซ้ำ

“ท……ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้? แก...โผล่มา...อยู่ข้างหน้าได้ยังไงกันแน่?”

เคมินไม่ได้ตอบ เพียงแค่พริบตาเดียวที่หายตัวไปก็มาปรากฏกายอยู่ข้างกายเขา ยื่นมือออกไปแตะบนศีรษะของเด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ด้านหลังทันที