เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 อีกหนึ่งคนคุ้นเคยเก่าแก่จากเมื่อสิบแปดปีก่อน
“น่าหนวกหูจริง!”
นักบุญโรซวาร์ดปาปืนในมือใส่ทาสข้างกายอย่างแรง “รีบเติมกระสุนให้ฉันสิไอ้งั่ง!”
ชายวัยกลางคนแสร้งทำเป็นลนลานรับปืนพกไว้ด้วยท่าทีนอบน้อม ก่อนจะบรรจุกระสุนเสร็จอย่างรวดเร็ว
ในขณะเดียวกัน เด็กสาวผู้กำลังอ้อนวอนให้คนผ่านทางช่วยชีวิตมารดาของตนกลับต้องตกอยู่ในความสิ้นหวัง หยาดโลหิตไหลรินลงมาจากใบหน้า ทว่ากลับไม่มีใครสักคนยอมเงยหน้าขึ้นมอง
หูล้ำปะปนกับคราบน้ำตา เด็กหญิงตัวน้อยคุกเข่าหันไปทางทิศทางของเผ่ามังกรฟ้า
ใช้ชีวิตอยู่ในเขตหมายเลขหนึ่งมาเนิ่นนาน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอและแม่ได้พบกับเผ่ามังกรฟ้า
เธออาจไม่รู้ความหมายของขุนนางโลก แต่เธอเข้าใจดีว่าเวลานี้ผู้เดียวที่สามารถช่วยชีวิตแม่ของเธอได้ มีเพียงท่านขุนนางโลกที่แม่เคยกล่าวถึงเท่านั้น
“ได้โปรดเถอะค่ะ……ได้โปรดเถอะค่ะคุณน้า ช่วยแม่หนูที”