บทที่ 180: เข้าเรียนมหาวิทยาลัยโดยปิดบังชื่อแซ่ ใครจะรู้ว่าเขาคือตำนานแห่งวงการปล้นสุสาน

บทที่ 180: เข้าเรียนมหาวิทยาลัยโดยปิดบังชื่อแซ่ ใครจะรู้ว่าเขาคือตำนานแห่งวงการปล้นสุสาน

ครูฝึกวางกล้องส่องทางไกลทหารในมือลง

มือทั้งสองข้างสั่นเทาราวกับถูกแช่แข็งอยู่กลางลมหนาวมาทั้งคืน

สายคล้องสีดำของกล้องส่องทางไกลแกว่งไปมาอย่างไร้ทิศทางอยู่บนลำคออันกำยำ

เขามองซูเฉินราวกับเห็นสัตว์ประหลาด

ใบหน้าคล้ำของเขาซีดเผือดไร้สีเลือด

เผยความซีดเทาอย่างผิดปกติ

ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างยากลำบาก

เสียงกลืนน้ำลายดังก้องชัดเจนเป็นพิเศษในสนามยิงปืนอันเงียบสงบ

นักเรียนทั้งห้องยืนนิ่งไปเต็มสามวินาที