บทที่ 172: แผนการพันปีที่วางไว้ เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอันไร้เทียมทานก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระ

บทที่ 172: แผนการพันปีที่วางไว้ เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอันไร้เทียมทานก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระ

สัตว์ประหลาดเฒ่าคำรามทั้งปากที่เต็มไปด้วยเลือด

เสียงนั้นก้องสะท้อนไปทั่วซากปรักหักพังอันกว้างใหญ่

แฝงความบ้าคลั่งของสัตว์ป่าก่อนตาย

มือเหี่ยวแห้งทั้งสองข้างของสัตว์ประหลาดเฒ่ากดแน่นอยู่บนแผ่นหินสีดำของแท่นบูชา

นิ้วทั้งสิบจิกแทรกเข้าไปตามร่องหินราวกับรากไม้แห้ง

เล็บหักไปเกือบครึ่ง

เลือดซึมจากปลายนิ้วเข้าไปตามลวดลายของก้อนหิน

ปราณแห่งเส้นชีพจรปฐพีสีดำเข้มสายหนึ่งพุ่งทะลักออกมาตามรอยแยกของแผ่นหิน

ปราณสีดำราวกับงูพิษที่มีชีวิต