บทที่ 163: หออสูรเก้าชั้นปรากฏขึ้น แมลงเต่าทองไฟ? อ้าปากกลืนเรียบเหมือนกินลูกอม

บทที่ 163: หออสูรเก้าชั้นปรากฏขึ้น แมลงเต่าทองไฟ? อ้าปากกลืนเรียบเหมือนกินลูกอม

แสงเย็นสีน้ำเงินเข้มกะพริบอยู่ในถ้ำน้ำแข็งอันมืดมิด

แสงนั้นทะลุผ่านน้ำแข็งเหมันต์นิรันดร์อายุหมื่นปีอันหนาทึบ

หักเหออกมาเป็นสีซีดหม่นที่ทำให้กระดูกเสียววาบ

หอไม้เก้าชั้นอันโอ่อ่านั้นดูราวกับเรือผีสิง

ตั้งตระหง่านเงียบงันอยู่ในส่วนลึกของธารน้ำแข็ง

ทุกชั้นของหอแขวนธงมนตราขาดรุ่งริ่งที่ปลิวไสวไปตามลม

ตัวหอเอียงกระเท่เร่ ถูกเสาน้ำแข็งขนาดมหึมาผนึกตรึงไว้กับผนังหิน

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นผุพังของไม้เก่าแก่

ปะปนกับไอน้ำเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของธารน้ำแข็ง