กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 153: อู๋เสียอัดอาสามระบายแค้น ซูเฉินแทะเมล็ดทานตะวันดูละคร
อู๋เสียพุ่งเข้าไปเหมือนสิงโตที่กำลังเดือดดาล
รองเท้าหนังก้าวเหยียบก้อนกรวด
เกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าดระคนกัน
ดวงตาของเขาแดงก่ำ เส้นเลือดฝอยแทบปริแตกออกมา
ชายเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสะบัดพลิ้วอย่างรุนแรงในอากาศอันเย็นเยียบ
เขาก้าวข้ามเศษแผ่นหินสีเขียวที่เกลื่อนพื้นไปสองก้าว
อู๋เสียคว้าคอเสื้อขาดรุ่งริ่งของอู๋ซานเสิ่งเอาไว้
นิ้วมือกำผ้าสีเหลืองซีดแน่นจนแทบบิดขาด
เส้นเลือดบนหลังมือปูดโปนขึ้นทีละเส้น