บทที่ 139: ขนสมบัติกลับมาเต็มลำเรือ อู๋เสียกับเจ้าอ้วนถึงกับน้ำลายไหล

บทที่ 139: ขนสมบัติกลับมาเต็มลำเรือ อู๋เสียกับเจ้าอ้วนถึงกับน้ำลายไหล

ซูเฉินลงมายืนบนดาดฟ้าได้อย่างมั่นคง

น้ำที่ขังอยู่ใต้เท้าไหลย้อยไปตามชุดดำน้ำรัดรูป

ก่อนจะกระแทกพื้นดาดฟ้าไม้สักจนเกิดแอ่งน้ำ

หยดน้ำกระเซ็นไปโดนกราบเรือสีขาว

ลมทะเลพัดผ่านพร้อมกลิ่นเค็มคาวเข้มข้น

แสงอาทิตย์ส่องทะลุชั้นเมฆลงมายังดาดฟ้า

ซูเฉินสะบัดน้ำทะเลออกจากเส้นผม

หยดน้ำสะท้อนแสงแดดจนเกิดประกายระยิบระยับ

กว้านขนาดใหญ่ด้านข้างเรือสำราญเริ่มทำงาน