กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 137: บุกทะลวงตาน้ำสมุทรแห่งกุยซวีด้วยกำลัง มหาค่ายกลฮวงจุ้ยพังยับด้วยหมัดเดียว
ปลายนิ้วของซูเฉินเพิ่งสัมผัสผิวกระจกสำริดอันเย็นเยียบ
ความเย็นยะเยือกเสียดแทงส่งผ่านปลายนิ้ว
ความเย็นนี้ไม่เหมือนอุณหภูมิต่ำของทะเลลึก แต่คล้ายแรงสะท้อนกลับจากค่ายกลโบราณที่หลับใหลมานับพันปีและถูกปลุกขึ้น
ลายเมฆอสนีบนผิวกระจกสำริดราวกับมีชีวิตขึ้นมา
พลันเปล่งแสงเย็นสีคล้ำออกมาเป็นชั้นๆ
มหาวิหารใต้ทะเลทั้งแห่งสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
พื้นหินบะซอลต์ใต้เท้าเริ่มยกตัวขึ้นลง
เสาหินสูงตระหง่านสั่นไหวตามไปด้วย