บทที่ 111: ทางเข้า วังเจ้าแม่ตะวันตก รังสีจากหยกอุกกาบาตเป็นเพียงสายลมอ่อนๆ

บทที่ 111: ทางเข้า วังเจ้าแม่ตะวันตก รังสีจากหยกอุกกาบาตเป็นเพียงสายลมอ่อนๆ

เถาวัลย์หนาถูกกระชากจนขาดอย่างแรง

เส้นใยพืชที่ขาดส่งเสียงดังเปรี๊ยะอย่างชัดเจน

น้ำสีเขียวหยดไหลออกมาตามรอยขาด

หยดลงบนดินโคลนชื้น ก่อนซึมเข้าไปในกองใบไม้ผุสีดำ

เบื้องหน้าพลันเปิดโล่ง

ทางเข้าหุบเขาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน

ผาหินสองฝั่งของหุบเขาสูงเสียดเมฆ มีสีเทาดำราวกับไร้ชีวิต

อุกกาบาตสีดำก้อนมหึมาฝังแน่นอยู่ตรงกลางภูเขา

อุกกาบาตมีขนาดใหญ่จนน่าตกใจ แทบจะปิดกั้นทางผ่านทั้งหุบเขา