บทที่ 109: ใจกลางบึงอสรพิษ ราชางูคอไก่ป่าถูกจ้องจนตาย

บทที่ 109: ใจกลางบึงอสรพิษ ราชางูคอไก่ป่าถูกจ้องจนตาย

เสียงร้องเรียกลึกลับลอยหายไปมาในหมอกหนา

“นายน้อยสาม ช่วยผมด้วย”

เสียงนั้นเหนียวหนืดและเย็นยะเยือก

แฝงความชื้นเข้มข้น ดังก้องสะท้อนไปมาระหว่างพงไพร

เสียงนี้ไม่เหมือนเสียงที่สายเสียงของมนุษย์จะเปล่งออกมาได้เลย

มันคล้ายเนื้อสดเปียกลื่นสองชิ้นเสียดสีกัน จนบีบเค้นออกมาเป็นพยางค์อย่างฝืนฝัน

ฟังแล้วขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง

หมอกสีขาวรอบด้านหนาทึบจนแทบมองไม่ทะลุ

ไกลออกไปเกินสิบก้าว เหลือเพียงเงาต้นไม้เลือนราง