บทที่ 107: พบอาหนิงผู้หลับใหล วิชาแพทย์ระดับสูงสุดพลิกผังมรณะ

บทที่ 107: พบอาหนิงผู้หลับใหล วิชาแพทย์ระดับสูงสุดพลิกผังมรณะ

ตามทิศทางที่นิ้วอวบใหญ่ของเจ้าอ้วนชี้ไป

ตรงขอบบึงโคลนที่เกือบแห้งสนิทแห่งหนึ่ง

เงาร่างของคนคนหนึ่งจมอยู่ในโคลนดำเลนเกือบครึ่งตัว นิ่งสนิทไม่ไหวติง

บนผิวโคลนมีเปลือกแข็งสีเทาขาวเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง

เสื้อผ้าของเงาร่างเปื้อนปนกับน้ำโคลนจนแทบแยกไม่ออกว่าเป็นรูปร่างอย่างไร

มีเพียงแขนข้างหนึ่งที่เปื้อนโคลนเกรอะกรังพาดอย่างไร้เรี่ยวแรงอยู่บนกิ่งไม้แห้งนอกบึง

หัวใจของอู๋เสียพลันดิ่งวูบ

เขากลิ้งล้มลุกคลุกคลานพุ่งลงไปตามทางลาดริมลำน้ำ