กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 42: อู๋เสียดีใจจนแทบคลั่ง ซูเฉินเป็นอาวุธนิวเคลียร์ชัดๆ
อู๋เสียจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง
แสงเรืองรองสีน้ำเงินเข้มสาดลงบนใบหน้าของเขา
กลางหน้าจอเป็นภาพถ่ายจากสถานที่จริงความละเอียดสูงภาพหนึ่ง
แผ่นหลังของคนคนหนึ่งในชุดนักเรียนสีน้ำเงินขาว มือถือมีดพร้าถางเขาขนาดใหญ่ที่คมมีดบิ่นจนม้วนงอ
ใต้เท้าคือเศษชิ้นส่วนร่างกายกับเลือดสีแดงสดที่นองเต็มพื้น
บุหรี่ต้าเฉียนเหมินกำลังมอดไหม้อย่างเงียบๆ อยู่ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางของอู๋เสีย
เถ้าบุหรี่สีเทาขาวยาวเป็นช่วงกำลังสั่นคลอนใกล้จะร่วงลงมา
ประกายไฟค่อยๆ ลามผ่านกระดาษมวนสีขาว
ก่อนจะไหม้ไปถึงไส้กรองฟองน้ำสีเหลืองโดยตรง