บทที่ 32: กลับสู่โรงเรียนอีกครั้ง ทั้งห้องคิดว่าฉันไปเที่ยว

บทที่ 32: กลับสู่โรงเรียนอีกครั้ง ทั้งห้องคิดว่าฉันไปเที่ยว

“กริ๊งงง—”

เสียงกริ่งไฟฟ้าแหลมบาดหูดังก้องไปทั่วอาคารเรียนอิฐแดงของโรงเรียนมัธยมหมายเลขสามแห่งกรุงปักกิ่ง

นี่คือเสียงกริ่งเตรียมเข้าเรียนในเช้าวันจันทร์

ทางเดินเต็มไปด้วยเสียงฝีเท้าสับสนวุ่นวาย

ทั้งเสียงด่าทอของพวกเด็กผู้ชายที่กำลังไล่ตีหยอกกัน เสียงทึบของไม้ถูพื้นที่ชนประตูเหล็ก และเสียงนกหวีดแหลมของนักเรียนเวรประจำสัปดาห์

ประตูหน้าห้องเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่สาม ห้องสองเปิดอยู่

ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นซาลาเปาไส้เนื้อผสมกับนมถั่วเหลือง

เด็กผู้หญิงหลายคนจับกลุ่มกันอยู่ตรงมุมห้องเพื่อเร่งทำการบ้าน ปากกาลูกลื่นลากผ่านกระดาษดังซ่าๆ อย่างเร่งรีบ

ซูเฉินสะพายกระเป๋านักเรียนผ้าใบที่สีซีดขาวจากการซักไว้ข้างเดียว