เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 485 ตัวเล็กนิดเดียว แต่แบกรับไว้มากเกินไป
มองตามหลังบรรพชนมู่หรงที่เดินจากไป โม่ซั่วก็พูดขึ้นว่า “ซีก่อนหน้านี้ก็อยากให้เขามาอยู่แล้วใช่ไหม?”
ฉู่จวินซียกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “อืม ท่านผู้อาวุโสมู่หรงเป็นคนมีความสามารถจริง ๆ แน่นอนว่าต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุด!”
“อีกอย่าง โลกเสวียนเทียนก็เป็นสถานที่ที่อาซั่วเติบโตมา ถือเป็นบ้านเกิดของเจ้าด้วย”
“ถ้าบ้านเกิดของเจ้าดีขึ้น สำหรับเจ้าก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้น สำนักรำลึกอรุณของเราจะพึ่งพาพวกเราตลอดไปไม่ได้ พวกเขาต้องเลี้ยงดูตัวเองให้ได้”
“มีเขาอยู่ด้วย ก็ยังช่วยขับเคลื่อนการพัฒนาของโลกเสวียนเทียนได้อีก นี่ก็เป็นเรื่องดีอีกอย่างหนึ่ง”
อีกอย่าง โลกเสวียนเทียนยอมให้อาซั่วเติบโตมา นางก็ควรตอบแทนกลับไปบ้าง
นางไม่อยากให้อาซั่วติดค้างอะไรกับโลกเสวียนเทียน
จู่ ๆ หัวใจของฉู่จวินซีก็สั่นไหวขึ้นมา นางเงยหน้ามองท้องฟ้าราวกับสัมผัสอะไรบางอย่างได้