เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 460 เวลาส่วนใหญ่นางล้วนจิตใจดีงามมาก
เสิ่นซีจือมีจู้ชิงอันคอยประคอง แม้จะกินโอสถไปแล้ว แต่ร่างกายก็ยังอ่อนแอและดูสะบักสะบอมอยู่บ้าง
“แม่นางฉู่ ไข่หงส์เพลิงใบนั้นขายให้ข้าได้หรือไม่?”
คนของสำนักอสูรสวรรค์ขมวดคิ้วทันที คิดไม่ถึงว่าจะมีคนอยากแย่งไข่หงส์เพลิงของพวกเขา แบบนี้จะยอมได้อย่างไร?
“แม่นางเสิ่น ไข่หงส์เพลิงใบนี้สำนักอสูรสวรรค์ของพวกเราประมูลได้แล้ว!” น้ำเสียงเต็มไปด้วยคำเตือน
เสิ่นซีจือพูดว่า “ข้ารู้ แต่ข้ากับหงส์เพลิงตัวนี้มีวาสนาต่อกัน การที่สำนักอสูรสวรรค์ฝืนซื้อไป อาจไม่ใช่เรื่องดีก็ได้”
“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ามีวาสนากับมัน?”
ไข่ยังไม่ฟักออกมาเลย แล้วรู้ได้อย่างไรว่ามีวาสนาต่อกัน?
จู้ชิงอันพูดว่า “ผู้อาวุโสท่านนี้คงเคยได้ยินเรื่องของศิษย์น้องเล็กข้ามาบ้าง นางเป็นผู้มีโชคชะตาหนุนนำ สัตว์เทพระดับนี้มีเพียงผู้ที่มีโชคชะตาคุ้มครองเท่านั้นจึงจะคู่ควรครอบครอง”