เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 สถานการณ์ของสำนักใหม่
ได้ยินแบบนั้น ฉู่จวินซีก็พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า “ข้าจะมอบค่ายกลป้องกันขนาดเล็กให้เจ้าอันหนึ่ง เจ้าจะได้ใช้ปกป้องพื้นที่เพาะปลูกของตัวเอง”
แบบนี้ต่อให้ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้า ใครก็เข้าไปไม่ได้
“โลกของเจ้ามีปรมาจารย์ปราบภูตอยู่แล้ว คิดว่าคงมีค่ายกลเหมือนกัน ไม่น่าจะเป็นที่สะดุดตามากนัก”
อีกอย่าง ค่ายกลนี้ยังมองไม่เห็นด้วย ขอแค่ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้คิดจะบุกเข้าไปในเขตที่ดินของคนอื่นโดยใช้กำลัง ค่ายกลก็จะไม่ทำงาน
มู่เหมียนเหมียนดีใจจนแทบไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
ดวงตาของนางร้อนผ่าว น้ำตากลั้นไว้ไม่อยู่จนไหลออกมา “ท่านอาจารย์ดีกับข้ามากจริง ๆ เหมียนเหมียนจะตั้งใจทำภารกิจให้มากขึ้น หาแต้มบุญมาให้ได้เยอะ ๆ จะได้ตอบแทนท่านอาจารย์เจ้าค่ะ”
คำพูดนี้ทำให้ฉู่จวินซีรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นคนแก่อายุเจ็ดแปดสิบปีไปแล้ว