เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 433 ไปตลาดมืด
เมฆทัณฑ์พลันกลิ้งตัวเบา ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ สลายหายไป
เมื่อเห็นเมฆทัณฑ์สลายไปแล้ว ทุกคนก็หันกลับมามองคนทั้งสองอีกครั้ง พวกเขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยอย่างนั้นหรือ?
เสียงของมรรคาสวรรค์ดังเข้ามาในหูของฉู่จวินซีกับโม่ซั่ว “พวกเจ้าจะอยู่ที่นี่ชั่วคราวก็ได้ แต่ห้ามทำเรื่องที่ส่งผลเสียต่อโลกใบนี้เด็ดขาด”
โม่ซั่วพูดเสียงเย็นชา “โลกของเจ้าแห่งนี้ ข้ายังไม่เห็นอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ”
มรรคาสวรรค์... ...รู้สึกเหมือนถูกหยามเกียรติอย่างรุนแรง
สิ่งที่ตนพยายามปกป้องมาตลอด แต่อีกฝ่ายกลับไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ
ถ้าอย่างนั้นเรื่องที่ตนเพิ่งทำไปเมื่อครู่ก็ไม่ต่างอะไรกับเรื่องตลกเลยหรือ?
ทันทีที่เมฆทัณฑ์สลายไป โม่ซั่วก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพันธนาการที่รั้งร่างของเขาไว้ได้หายไปแล้ว เขารู้ว่าตอนนี้ตนสามารถออกจากโลกเสวียนเทียนได้แล้ว