เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 424 อยากผ่าพิสูจน์
จุดที่เสี่ยวจิ่วทำเครื่องหมายไว้ไม่ได้อยู่ไกลมาก แต่การที่เดินทางมาถึงตรงนี้ได้ แสดงว่าคนกลุ่มนี้ออกมาได้สักพักแล้วเหมือนกัน
ตอนนี้พวกเขาอยู่ห่างจากพันธมิตรฐานที่มั่นไปถึงสองชั่วยาม การออกมาครั้งแรกแล้วเดินทางมาไกลขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลย
ภายในหุบเขาแห่งหนึ่ง ฟู่ชุนเวยกับศิษย์สำนักเสวียนหยวนอีกหลายคนยืนรวมกลุ่มกัน พวกนางจับตามองคนต่างเผ่าตรงหน้าอย่างระแวดระวัง
ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผล พลังวิญญาณก็แทบไม่เหลือแล้ว
คนหนึ่งพูดว่า “ศิษย์พี่ฟู่ ปราณวิญญาณของพวกเราหมดแล้ว รีบหาทางออกไปจากที่นี่กันเถอะ”
อีกคนพูดขึ้นมาบ้าง “ข้ายังมีโอสถเติมพลังวิญญาณอยู่ แต่ก็เหลือแค่เม็ดเดียว ถ้าฆ่าคนต่างเผ่าพวกนี้ไม่ได้ แถมยังหนีไม่พ้นอีก พวกเราก็คงต้องตายไปพร้อมกันเท่านั้น”
“ใช่แล้ว โอสถเติมพลังวิญญาณของข้าก็หมดเกลี้ยงแล้ว แม้แต่ยาที่พวกเราปรุงเองก็ใช้จนหมด ถ้ายังไม่รีบไป คราวนี้คงได้แต่รอความตายจริง ๆ”