เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 ฉีกกระชากภาพลวงตาอันจอมปลอม
หรูไต้แววตาวูบไหว รีบพูดว่า “สามี อย่าพูดเลย ลูกอาจจะแค่เหนื่อยก็ได้ ให้ลูกกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
“เหมียนเหมียน ลูกก็เหมือนกันนะ ถ้าไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ ต่อไปเรื่องพวกนี้ให้แม่กับพี่สาวจัดการเอง ลูกไม่ต้องทำแล้ว ต่อให้ลูกไม่ทำ แม่ก็ไม่โทษลูกหรอก”
มู่เหมียนเหมียนมองนางแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองมู่เซิน
“พ่อ ที่พ่อบอกว่าดูแลหนู ก็คือให้หนูกินน้อยที่สุด แต่ทำงานมากที่สุดสินะ”
“พวกเราก็เป็นลูกของพ่อเหมือนกันแท้ๆ แต่ตอนอยู่โรงเรียน หนูไม่มีเงินสักหยวน ส่วนพี่สาวกับน้องชายกลับมีเงินเหลือเฟือไว้ซื้อข้าวกลางวัน มีแค่หนูที่ต้องเลือกระหว่างทนหิวกับกินของเหลือจากพวกเขา ทำไมหนูถึงต้องเป็นแบบนี้ด้วย?”
“แล้วเรื่องซักผ้าที่พ่อพูดถึง พี่มู่เฟยเฟยเคยซักผ้าให้พ่อเมื่อไหร่กัน?”