เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 เผ่าห้วงดารา
ชิงมู่เซิ่งเห็นฉู่จวินซียิ้ม ก็เอนตัวไปข้างหลังตามสัญชาตญาณ มองนางอย่างระแวดระวัง “เจ้าจะทำอะไร?”
ฉู่จวินซีวางจอกเหล้าลงบนโต๊ะของเขาเสียงดัง “ชิงมู่อวิ้น เจ้าคิดจะกินฟรีหรือไง?”
“ข้าไปกินฟรีตั้งแต่เมื่อไหร่? พูดให้ชัด ๆ สิ”
“ตอนอยู่ในแดนลับ พวกเราตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่หรือ? ข้าให้แหวนเก็บของพวกเจ้า ส่วนพวกเจ้าต้องแบ่งของที่ได้มาครึ่งหนึ่งให้ข้าอย่างไรล่ะ คิดจะกลับคำหรือไง?”
พอได้ยินแบบนั้น ชิงมู่อวิ้นก็ถอนหายใจโล่งอก “เจ้าก็น่าจะพูดให้เร็วกว่านี้สิ พูดจาคลุมเครือแบบนี้ ข้านึกว่าเจ้าคิดอะไรกับข้าเสียอีก”
ฉู่จวินซีกลอกตามองเขา “อาซั่วของข้าออกจะหล่อขนาดนั้น มีอาซั่วอยู่ทั้งคน ใครจะไปชอบเจ้า?”
ชิงมู่อวิ้นไม่ยอมแล้ว “ข้าเป็นถึงนายน้อยตระกูลชิงมู่ ทั้งสง่างามทั้งมีเสน่ห์ ไม่ได้ด้อยไปกว่าคนอื่นสักหน่อย!”
“แล้วเจ้าอายุเท่าไหร่?”
ชิงมู่อวิ้นชะงักไป “สองร้อยสามสิบเอ็ดปีแล้ว มีอะไรหรือ?”