กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 สารภาพความจริง
ฉู่จวินหยางกำหมัดทั้งสองข้าง ก่อนก้าวยาวๆ เข้าไปกอดแม่ฉู่ไว้ในอ้อมแขน “แม่ พ่อเป็นยังไงบ้าง?”
พอแม่ฉู่เห็นฉู่จวินหยาง น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม
“จวินหยาง ทำยังไงดี? หมอบอกว่าพ่อของเจ้าไม่ไหวแล้ว พวกเราจะทำยังไงกันดี?”
ฉู่จวินหยางจ้องหมอคนนั้นเขม็ง “หมอหวัง โรงพยาบาลของพวกท่านตั้งใจรักษาคนไข้จริงๆ หรือเปล่า?”
“ตอนพ่อข้ามาถึง แม้จะมีอาการบาดเจ็บภายใน แต่ก็ไม่ได้หนักถึงขั้นเสียชีวิต แต่พอมาอยู่โรงพยาบาลของพวกท่าน กลับรักษายังไงก็ไม่หาย พวกท่านตั้งใจรักษากันจริงๆ หรือ?”
“ก่อนหน้านี้พวกเราขอย้ายโรงพยาบาล พวกท่านก็ไม่ยอม เอาแต่ถ่วงเวลาพวกเรามาจนถึงตอนนี้”