เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 สมองหมูหรืออย่างไร
เสิ่นซีจือฝืนยิ้ม “ข้าแค่รู้สึกว่ากลิ่นอายบนตัวศิษย์พี่เจียงเปลี่ยนไปนิดหน่อย เลยสงสัยเท่านั้นเอง”
เซียวหลิงเยว่เลิกคิ้ว “อ้อ? ข้าอยู่กับศิษย์น้องมาตลอด ยังไม่ทันสังเกตเลย แล้วศิษย์น้องเสิ่นที่อยู่แค่ขั้นฝึกลมปราณรู้ได้อย่างไร? ไม่คิดเลยว่าประสาทสัมผัสของศิษย์น้องเสิ่นจะไวกว่าอย่างข้าที่อยู่ขั้นแก่นทองเสียอีก”
สีหน้าของเสิ่นซีจือชะงักไปเล็กน้อย “อาจเป็นเพราะข้ารู้สึกผิดไปเองก็ได้”
โจวฝอชวน ศิษย์พี่ของนางเดินเข้ามา ดึงเสิ่นซีจือไปไว้ข้างหลังราวกับกำลังปกป้องลูกน้อย “ศิษย์น้องของข้าแค่หวังดี ถามด้วยความสงสัยเท่านั้นเอง สหายเซียวจำเป็นต้องพูดจาบีบคั้นกันขนาดนี้ด้วยหรือ?”
เซียวหลิงเยว่หัวเราะเยาะ “ที่แท้แค่ข้าพูดความจริงก็กลายเป็นการพูดจาบีบคั้นแล้วหรือ?”