กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 เพราะว่ามันถูก!
ทุกคนรีบถอยห่างออกไปด้วยความเร็วที่สุด รอจนกลิ่นเหม็นจางลงแล้ว ทุกคนก็หันกลับมามองกระถางเสวียนหมิงอีกครั้ง
คราวนี้กลายเป็นโย่วโย่วที่หน้าแดงขึ้นมา “มัน...มันยังชอบปล่อยกลิ่นเหม็นตอนทุบคนด้วย กลิ่นนั่นเป็นพิษจากยาเม็ดที่ถูกขับออกมาตอนหลอมยา มันเก็บสะสมเอาไว้ทั้งหมดเลย”
เหลิ่งสือเอ้อร์โดนกลิ่นเหม็นเล่นงานหนักที่สุด เขายกมือปิดจมูกแล้วพูดว่า “เตาหลอมยาใบหนึ่งจะมีนิสัยประหลาดแบบนี้ได้ยังไงกัน? แหวะ~ เหม็นชะมัด เสื้อผ้าข้า ผมข้า รู้สึกเหมือนทั้งตัวถูกหมักจนกลิ่นซึมเข้าเนื้อไปหมดแล้ว!”
กระถางเสวียนหมิงส่ายไปมาสองครั้ง ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เหลิ่งสือเอ้อร์อีกครั้ง คราวนี้โย่วโย่วห้ามไว้ไม่ทันแล้ว