เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 ทูลขอพระราชทานสมรสจากฝ่าบาท
“ปัง!” เสียงดังขึ้นอีกครั้ง
ฉู่จวินซีเงยหน้ามองขึ้นไป คราวนี้เป็นฮองเฮาที่ตบโต๊ะ ดูเหมือนคนในราชวงศ์จะชอบตบโต๊ะกันเสียจริง ไม่รู้ว่ามือตบแล้วเจ็บบ้างหรือเปล่า!
ฮองเฮาจ้องเขม็งไปยังคนที่พูด “สันติภาพระหว่างสองแคว้นถึงกับต้องให้สตรีสละชีวิตทั้งชีวิตเพื่อรักษาไว้เชียวหรือ? แล้วจะมีขุนนางอย่างพวกเจ้าไว้ทำอะไร?”
“ฮองเฮาโปรดระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ!” คนผู้นั้นรีบพูดด้วยความหวาดกลัว
เขาเองก็ไม่คิดเลยว่า แค่พูดคล้อยตามไปสองสามประโยคเท่านั้น กลับทำให้แม้แต่ฮองเฮายังทรงกริ้ว
เขาแอบเหลือบมองซูไท่ฟู่ เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายยิ่งมืดครึ้มกว่าเดิม ส่วนตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนเช่นกันว่า ท่านหญิงชั้นจวิ้นจู่ที่เพิ่งกลับมาเพียงคนเดียวจะได้รับความสำคัญจากราชวงศ์ถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็ยิ่งปล่อยให้นางอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว