เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 ตกตะลึงกันทั้งงาน
ฉู่จวินซียืนอยู่กลางท้องพระโรงแล้วพูดขึ้นว่า “เสด็จย่า เสด็จลุง ของขวัญวันพระชนมพรรษาจากจวนเฉินอ๋องของพวกเราไม่เหมือนของขวัญทั่วไป ถ้าเอามาแสดงในนี้คงไม่สะดวก ต้องออกไปดูข้างนอกถึงจะเห็นผลชัดเจนกว่าเพคะ”
ไทเฮากับจักรพรรดิจิ่งเย่าทรงสบตากัน ก่อนจะพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ออกไปข้างนอกกันเถอะ”
ทุกคนพากันออกไปนอกท้องพระโรง ฉู่จวินซีเงยหน้ามองท้องฟ้าสีคราม ‘อืม อากาศดีใช้ได้เลย กำลังเหมาะพอดี’
ทุกคนต่างไม่รู้ว่าฉู่จวินซีคิดจะทำอะไร สายตาจึงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองนางเป็นระยะ
มีคนสงสัยขึ้นมา “ตรงนี้ก็ไม่มีอะไรเลยนี่นา ของขวัญวันพระชนมพรรษาของท่านหญิงชั้นจวิ้นจู่อยู่ที่ไหนหรือ?”
อีกคนพูดด้วยความแปลกใจปนเยาะเย้ย “คงไม่ใช่พระพุทธรูปทองคำองค์ใหญ่หรอกนะ แบบนั้นก็นับว่าแตกต่างอยู่บ้าง”
คำพูดนั้นทำให้หลายคนพากันส่งเสียงฮือฮา