เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 245 ข้ามีแค่ปากเดียวกับกระเพาะเดียว
นางกลอกตาไปมา ก่อนจะยัดคันเบ็ดในมือใส่มือจักรพรรดิจิ่งเย่า “ในเมื่อเสด็จลุงเสด็จมาถึงนี่แล้ว แสดงว่าต้องสนใจเหมือนกันแน่ เช่นนั้นก็ให้พระองค์ได้ลองบ้างแล้วกัน”
“เสด็จลุง อันนี้เพคะ พระองค์ลองตกดูบ้าง คันเบ็ดอันนี้ใช้งานดีมากเลยนะเพคะ”
จักรพรรดิจิ่งเย่าพอใจไม่น้อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ‘เฮ้อ ยังไงลูกสาวก็รู้ใจที่สุด น่าเสียดายที่เรากลับไม่มีลูกสาวสักคน’
“เช่นนั้นเราจะตกปลาแทนซีเอ๋อร์สักพัก เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
ฉู่จวินซีวิ่งไปทางต้นไม้อย่างร่าเริง “ได้เลยเพคะ!”
จากนั้นนางก็หยิบเปลญวนออกมาทันที ให้เหลิ่งสือเอ้อร์ช่วยผูกให้เรียบร้อย แล้วตัวเองก็ขึ้นไปนอน “เฮ้อ นอนแบบนี้สบายที่สุด!”
จักรพรรดิจิ่งเย่า...พลันรู้สึกว่าคันเบ็ดในมือไม่ได้มีเสน่ห์ดึงดูดใจเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว!