เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 นางคือลูกพี่ของข้า
“อีกอย่าง แค่เพราะก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน พวกผู้อาวุโสในตระกูลไปหาเรื่องนางในวัง นางถึงกับให้เฉินอ๋องกับองค์ชายรองมาจัดการพวกเราเลยนะ”
เขาลูบแขนกับขาที่ยังเจ็บอยู่ “นี่มันผ่านมาตั้งนานแล้วนะ แค่ขยับแขนข้างนี้นิดเดียวยังเจ็บแทบแย่”
เซิ่งหวยซวี่มองทั้งสองคนด้วยสายตาแปลก ๆ “มิน่าล่ะ วันนี้พวกเจ้าสองคนเดินแปลก ๆ ที่แท้ก็โดนฝึกหนักมาเหมือนกันนี่เอง”
เฉินฟางพูดว่า “ก็ใช่น่ะสิ แล้วเจ้ารอดมาได้ยังไง?”
เซิ่งหวยซวี่ตอบ “ตอนนี้ข้าเป็นคนของท่านหญิงชั้นจวิ้นจู่แล้ว เฉินอ๋องย่อมไม่ลงมือกับข้าเหมือนที่ทำกับพวกเจ้า”
ทั้งสองคนทำหน้าไม่อยากเชื่อ ก่อนจะร้องถามขึ้นมาพร้อมกัน “คนของท่านหญิงชั้นจวิ้นจู่?”
“นี่เจ้าหมายความว่ายังไง? ถูกบังคับหรือ? เสียตัวไปแล้วหรือ?”
ทั้งสองรีบเข้าไปหมายจะดึงเสื้อผ้าของเซิ่งหวยซวี่ออกเพื่อตรวจดู