กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 น้ำอาบของอาซั่วคือน้ำทิพย์
ฉู่จวินซีกำลังจะรินน้ำ แต่กลับพบว่าในกาน้ำชาไม่มีน้ำเหลือแล้ว
นางกำลังจะลุกขึ้นไปเรียกคน จู่ ๆ โม่ซั่วก็ลุกพรวดขึ้นมา หยิบใบไม้ใบหนึ่งจากพื้นแล้วตักน้ำใส่ ก่อนจะยื่นน้ำหนึ่งใบไม้มาให้นาง
ฉู่จวินซีมองน้ำบนใบไม้ตรงหน้า ไม่สนใจอะไรแล้ว รีบก้มลงดื่มจากใบไม้ทันที
แต่พอน้ำลงท้องไปได้แค่สองอึก จู่ ๆ ฉู่จวินซีก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วเส้นลมปราณ
“เสี่ยวจิ่ว เจ็บ! เจ็บมาก!”
พอเห็นฉู่จวินซีนอนกลิ้งไปมาบนพื้น โม่ซั่วก็มีท่าทีเหมือนเด็กที่ทำเรื่องผิดพลาด ทั้งตกใจทั้งทำอะไรไม่ถูก
เขาเกร็งไปทั้งตัว โน้มตัวแนบหน้าจอจนแทบจะทะลุหน้าจอออกมาอยู่ข้างกายฉู่จวินซีให้ได้
ปากก็ร้องเรียกไม่หยุด “ซีซี ซีซี!”
เสี่ยวจิ่วเองก็ตกใจไม่น้อย รีบเริ่มสแกนทันที