เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 สืบทอดข้อดีของข้ามาทั้งหมด
“เฮ้อ พี่ใหญ่ สวัสดี จำข้าได้ไหม?”
เหลิ่งชีจำฉู่จวินซีได้แล้ว จึงลงจากม้าแล้วถามว่า “แม่นาง พวกท่านเป็นอะไรกันหรือ? ทำไมถึงหยุดอยู่ตรงนี้ล่ะ?”
“ถึงถนนเส้นนี้จะเป็นถนนหลวง แต่ระหว่างทางก็ไม่ได้ปลอดภัยนัก บางครั้งยังมีพวกโจรป่าออกมาป้วนเปี้ยนอยู่ด้วย”
พอได้ยินแบบนั้น ฉู่จวินซีก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง โจรป่างั้นหรือ?
นางขยับเข้าไปใกล้เหลิ่งชีโดยไม่รู้ตัว พลางกวาดตามองไปรอบ ๆ “โจรป่าอยู่ตรงไหน?”
เหลิ่งชียิ้มแล้วบอกว่า “ข้าแค่พูดว่าอาจจะมีโจรป่าเท่านั้น ตอนนี้ยังไม่เห็นพวกโจรป่าสักคน แม่นางไม่ต้องกังวลไป!”
พอได้ยินเช่นนั้น ฉู่จวินซีก็ลูบอกตัวเอง ถอนหายใจโล่งอก “อย่างนั้นก็ดี อย่างนั้นก็ดี!”
จากนั้นนางถึงอธิบายให้เหลิ่งชีฟังว่า “รถม้าของพวกเราพังแล้ว พี่ใหญ่ช่วยพวกเราหน่อยได้ไหม?”