กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ถูกหมายตาไว้โดยไม่รู้ตัว
เด็กหนุ่มมีผมยุ่งเหยิง บนหัวเสียบกิ่งไม้เอาไว้แบบลวก ๆ กิ่งหนึ่ง
ร่างกายท่อนบนมีหนังสัตว์พันอยู่ครึ่งหนึ่ง ส่วนที่โผล่ออกมามีรอยข่วนอยู่หลายแห่ง
บางแผลถึงขั้นยังมีเลือดไหลอยู่เลย
รอยแผลพวกนั้นดูไม่เหมือนเกิดจากฝีมือมนุษย์ แต่น่าจะเป็นรอยจากสัตว์อะไรสักชนิดมากกว่า
ฉู่จวินซีรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง “นี่! เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม? เลือดออกอยู่นะ!”
แววตาของเด็กหนุ่มยังคงระแวดระวังเหมือนเดิม เขาอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง ฉู่จวินซีคิดว่าเขากำลังจะพูด แต่สุดท้ายกลับหุบปากลงอีกครั้ง
ฉู่จวินซีเห็นแล้วก็ร้อนใจ อดเดาไม่ได้ว่า “หรือว่าเจ้าพูดไม่ได้?”
“ถ้าอย่างนั้นก็ช่างเถอะ แต่ข้าพูดอะไรไป เจ้าได้ยินหรือเปล่า?”