กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 ลูกเอ๊ย ข้ากลับมาแล้ว
“ลูกเอ๊ย ข้ากลับมาแล้ว!”
พร้อมกับเพลง “ซียู อะเกน” ที่เปิดด้วยความเร็วสองเท่า เว่ยกงก็เดินทะลุความว่างเปล่าออกมาแบบนี้แหละ
เว่ยกงยืนตระหง่านอยู่กลางท้องฟ้า มือซ้ายหิ้วข่าหลุนที่ทั้งตัวเปื้อนเลือด มือขวาจับหรงเยว่ที่ชุดเกราะแตกกระจาย
ช่วงที่เว่ยกงหลับไปเล่นรอบแก้ตัวอยู่นั้น ข่าหลุนกับหรงเยว่ต่างก็ผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดสุด ๆ มา
โดยเฉพาะข่าหลุน นางต้องแบกเว่ยกงที่หลับอยู่ไว้ แล้วเผชิญหน้ากับผู้เล่นผู้รอดชีวิตเป็นร้อยคนที่ไล่ล่าเพียงลำพัง
สู้กันห้าวันห้าคืนเต็ม ๆ ไม่ได้หยุดพักแม้แต่แวบเดียว
“เหนื่อยกันแล้ว ไปพักเถอะ”