กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 ไม่กังวล ไม่เสียใจ จึงไร้เทียมทาน
จำเลยเว่ยกง ไม่มีความผิด!
หกคำนี้ไม่ใช่แค่ก้องอยู่ในห้องพิจารณาคดีอยู่นาน แต่ยังก้องอยู่ในหัวของหวยเทียนรุ่ยอยู่นานเหมือนกัน
“ทำไม? ทำไมเทพีพิพากษาถึงตัดสินให้เขาไม่มีความผิด? มันไม่สมเหตุสมผลเลย!”
เขาไม่เข้าใจ เว่ยกงคนชั่วช้าขนาดนี้ ทำไมเทพีพิพากษาถึงตัดสินว่าเขาไม่มีความผิด?
วินาทีนี้ ศรัทธาในความยุติธรรมที่หวยเทียนรุ่ยยึดถือมากว่าสิบปี เริ่มมีรอยร้าว
มันเหมือนรูมดที่เขื่อนกั้นน้ำ ต่อให้เล็กแค่ไหน ก็ทำให้เขื่อนพังทลายได้อยู่ดี
เห็นหวยเทียนรุ่ยทำหน้าคิดจนหัวจะแตกก็ยังไม่ได้คำตอบ เว่ยกงก็รู้สึกขำ