กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ทางรอด
หลังจากป้อนไท่เว่ยฉินกับเซียวอวิ๋นหลานให้รังแม่ปรสิตกินแล้ว เว่ยกงก็ใช้พลังมิติกลับขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือสมรภูมิอีกครั้ง
ไม่สิ ถ้าจะให้พูด ก็ไม่น่าเรียกว่าสมรภูมิ เรียกว่า “โรงอาหาร” จะตรงกว่าตั้งเยอะ
หนอนศพแสนล้านตัวบินกันเป็นฝูงเหมือนตั๊กแตนระบาด อะไรก็ตามที่โผล่มาตรงหน้าพวกมัน ในสายตาพวกมันคืออาหารทั้งนั้น
จะเป็นมนุษย์ที่เนื้อนุ่มหอมอร่อย หรือรถรบที่ห่อหุ้มด้วยเหล็กกล้าอัลลอยทั้งคัน
แค่ฝูงหนอนศพบินผ่านไป ก็ถูกแทะกินเรียบไม่เหลือ แม้แต่เศษกระดูกก็ไม่เหลือให้สักชิ้น
“ใช้เครื่องพ่นไฟ!”