กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 ทนไม่ไหวแล้ว
“ซวยจริง ๆ!”
ไท่เว่ยฉินทิ้งก้นลงนั่งบนกล่องกระสุนริมถนน ยังขุ่นเคืองเรื่องที่เว่ยกงทำเมื่อกี้ไม่หาย
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เว่ยกงโผล่มาช่วยคนแล้วก็ถอยออกไปตัวปลิวแบบนี้!
ถ้าปล่อยให้เว่ยกงไป ๆ มา ๆ อย่างนี้ต่อไป ต้าเหยียนก็กำจัดแม่ซอมบี้ไม่ได้สักตัว แล้วสงครามโต้กลับครั้งนี้ก็ไม่เหลือความหมายอะไรเลย!
“ไอ้หมอนี่ระวังตัวสุด ๆ ผมว่ามันรู้ตัวว่าผมอยู่แถวนี้ เลยไม่ลงมือโจมตีคุณตรง ๆ”
ตอนที่ไท่เว่ยฉินกำลังนั่งโมโหอยู่ดี ๆ ฉู่เจิ้งชิงที่ถือกาแฟอยู่ในมือก็เดินเอื่อย ๆ ออกมา