กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ละเมอหมู่
“หาว...”
ไท่เว่ยฉินตั้งฐานหน้าขึ้นในทุกย่าน ทำให้ทหารแต่ละคนต้องเข้าเวรยามนานขึ้นมาก
พอต้องยืนเฝ้ายามนาน ๆ ทหารก็ย่อมเหนื่อยล้าและง่วงเป็นธรรมดา โดยเฉพาะตอนดึกอย่างตีสองครึ่งแบบนี้
ทหารคนหนึ่งพูดกับเพื่อนที่กำลังหาวว่า “ถ้าง่วงก็ไปพักสักหน่อยเถอะ มีข้าอยู่ทั้งคน ไม่มีปัญหาหรอก”
“ไม่เป็นไร อีกยี่สิบนาทีก็เปลี่ยนเวรแล้ว ทนอีกหน่อยก็พอ”
แต่พอพูดไปได้ไม่กี่คำ ทหารที่เพิ่งหาวก็ชะงักไป จู่ ๆ เขาก็เหมือนเห็นเงาคนสีดำเดินผ่านไปไม่ไกล
“ข้าง่วงจนตาฝาดหรือเปล่า? เมื่อกี้เหมือนเห็นคนเดินผ่านไปเลย”