กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ไอ้นี่มันแปดขวบเนี่ยนะ
เว่ยกงยิ้มพลางพูดว่า “เอาละ ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการหน่อยนะ ผมชื่อจางเหว่ย เป็นผู้เล่นฝ่ายผู้รอดชีวิตที่เล่นคนเดียวเหมือนกับคุณนี่แหละ”
“เอ๊ะ ลุงรู้ได้ไงว่าหนูเป็นผู้เล่นฝ่ายผู้รอดชีวิต”
“……” เว่ยกงกระตุกที่มุมปาก ชี้ไปที่ดาบของเด็กหญิงที่สูงเท่าตัวนาง “คนปกติน่ะไม่มีใครวิ่งไปวิ่งมาโบกอาวุธใหญ่ขนาดนี้หรอก”
เด็กหญิงเอียงหัวมองดาบใหญ่ในมือเว่ยกง “ลุงก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ อาวุธของลุงก็ใหญ่ไม่ใช่เล่น”
“……”
เว่ยกงพูดไม่ออกเลย
'รู้สึกเหมือนโดนด่า แต่หาหลักฐานไม่ได้แฮะ'