กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 เริ่มการบุก
ความเงียบ เงียบสนิทราวกับความตาย
นอกจากเสียงหายใจของพวกเขาแล้ว ไม่มีเสียงอื่นให้ได้ยินอีกเลย ทำให้อดรู้สึกขนหัวลุกขึ้นมาไม่ได้
“แปะ แปะ แปะ...”
เว่ยกงตบมือ แล้วก็โผล่ขึ้นมากลางวงคนแบบนั้นเลย “สมกับที่เป็นคนที่เคยเอาชนะตัวแม่สองตัวมาได้จริง ๆ สายตาไวจริง ๆ”
เหมือนเอาก้อนอิฐโยนลงในผิวน้ำที่นิ่งสงบ กระเพื่อมเป็นคลื่นนับพันชั้นในพริบตา
ขวัญกำลังใจของทหารหลายคนถึงขีดจำกัดมานานแล้ว พอโดนเว่ยกงขู่แบบนี้ก็แตกสลายทันที
“เร็ว! ยิงมัน!”
หรงเยว่ยังไม่ได้สั่งให้ยิง ทหารก็เริ่มยิงกราดใส่เว่ยกงอย่างบ้าคลั่งแล้ว
“อย่ายิง!”